ستاره ی دریای مغرب

پایان

sara-photo — Mon, 21 Jul 2008 15:54:53 GMT

این وبلاگ هم تموم شد........مرد........البته خیلی وقته که مرده

عین دلای منو تو.......

همه ی ما سال هاست که مردیم

ولی بی خبریم.....

پایان

کاش میدانستی.......

sara-photo — Sat, 01 Sep 2007 22:45:53 GMT

كاش مي دانستي

چشم هايم زشكوفايي عشق تو فقط مي خواند

كاش مي دانستي

عشق من معجزه نيست

عشق من رنگ حقيقت دارد

اشك هايم به تمناي نگاه تو فقط مي بارد

كاش مي دانستي

دختري هست كه احساس تو را مي فهمد

دختري از تب عشق تو دلش مي گيرد

دختري از غمت امشب به خدا مي ميرد

كاش مي دانستي

تو فقط مال مني

تو فقط مال همين قلب پر از احساس مني

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمي داني من

چه قدر عشق تو را مي خواهم

تو صدا كن من را

تو صدا كن مرا كه پر از رويش يك ياس شوم

تو بخوان تا همه احساس شوم

كاش مي دانستي

شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است

به سرم داد بزن

تا بدانم كه حقيقت داري

تا بدانم كه به جز عشق تو اين قلب ندارد كاري

باز هم اين همه عشق

اين همه عشق براي دل تو ناچيز است

آسمان را به زمين وصل كنم؟

يا كه زمين را همه لبريز ز سر سبزي يك فصل كنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ايمان دارم

به خدا تو نباشي

بي تو من يك بغل احساس پريشان دارم.......

چرا رفتی؟

آن روز هوا بارانی بود ...

اما تو اشک های مرا می دیدی ...مگر نه ؟!

آن روز صدای رعد وبرق کوچه را پر کرده بود ...

اما ...اما تو صدای هق هق گریه هایم را می شنیدی ....نگو نه ...!

من هم صدای قدم های تو را می شنیدم ...همان گام هایی که روزی

به قلب وارد شد و دیگر هیچ گاه نرفت ...!

چرا ؟!...

چرا نرفتی ؟...

چرا هنوز در قلب من خانه داری ؟ خانه خراب شد ، اما میهمان نرفت ...

و ماند ...برای همیشه ماند ...

آنقدر ماند تا صاحب خانه شد ...!

تو صاحب خانه قلب منی ...تو منی ...من تو ام ...تو به سفر می روی ...

ولی من جایی برای رفتن ندارم ...پس ... پس چه کنم ؟...

آری ...با رفتنت من هم می روم ...اما نه به یک دیار و سرزمین دیگر ...

می روم به یک دنیای دیگر ...

آری !..

من بدون تو ...می میرم ....!

ممنون از همتون

sara-photo — Wed, 22 Aug 2007 16:27:53 GMT

هميشه اين گونه بوده است...

کسي را که خيلي دوست داري، زود از دست مي دهي پيش از آنکه خوب

نگاهش کني. پيش از آنکه تمام حرفهايت را به او بگويي ، پيش از آنکه

همه لبخندهايت را به او نشان بدهي مثل پروانه اي زيبا، بال ميگيرد و

دور مي شود ، فکر مي کردي ميتواني تا آخرين روزي که زمين به دور خود

مي چرخد و خورشيد از پشت کو ه ها سرک مي کشد در کنارش باشي .

هميشه اين گونه بوده است....

کسي که از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو ميرود ، وقتي به خودت

مي آيي که حتي ردي از او در خيابان نيست فکر مي کردي ميتواني با او

به همه باغها سر بزني ، هنوز روزهاي زيادي بايد با او به تماشاي موجها

مي رفتي ، هنوز ساعتهاي صميمانه اي بايد با او اشک مي ريختي

هميشه اين گونه بوده است.......

وقتي از هر روزي بيشتر به او نياز داري ، وقتي هنوز پيراهن خوشبختي

را کاملا بر تن نکرده اي ، وقتي هنوز ترانه هاي عاشقي را تا آخر با او

نخوانده اي ناباورانه او را در کنارت نمي بيني ، فکر مي کردي دست در

دست او خنده کنان به آن سوي نرده هاي آسمان خواهي رفت تا صورتت

را پر از بوسه و نور کند .

هميشه اين گونه بوده است......

او که ميرود ، او که براي هميشه مي رود آنقدر تنها مي شوي که نام روزها

را فراموش ميکني ، از عقربه هاي ساعت ميگريزي و هيچ فرشته اي به

خوابت نمي آيد

راستي اگر هنوز او نرفته ؛ اگر هنوز باد همه شمعهايت را خاموش نکرده ؛

اگر هنوز مي تواني برايش يک گل بفرستي و غزلي از حافظ بخواني پس

قدر تک تک نفسهايش را بدان.......

بد دلم گرفتم

روزها تند تند میگذره..........

هر روز احساس میکنم یک قدم به مرگ نزدیک میشم

فاصله من تا مرگ فقط چند تا نقطه مونده

من میترسم............

دیگه من اون سارای شاد سابق نیستم

سکوت سردی منو فراگرفته

دیگه تو اسمون دلم ستاره ای نیست

دیگه .............

من میترسم

کاش انقدر تو دار نبودم

کاش برای یه نفرم شده درد دل میکردم

کاش بغضمو نمیخوردم

اخه صدام خیلی گرفته

اهای غریبه اشنا برام دعا کن

خواهش میکنم....................................

سلطان مشکی پوش....

sara-photo — Wed, 27 Jun 2007 23:02:53 GMT

همه میپرسن از من چرا مشکی رنگ عشقه؟

اصلا کی دیدی تا حالا رنگ عشق و مشکی گذاشته

همه میپرسن از من که چرا خونه به دوشی

اصلا بگو که چرا تا حالا یه عمریه مشکی میپوشی

با چه زبونی من داد بزنم مشکی یه رنگه

دیگه چه جور باید ثابت کنم مشکی قشنگه

برای خواندن مصاحبه رضاصادقی عزیز به ادامه مطالب مراجعه کنید....

سارا....من هیچ است!

sara-photo — Sat, 16 Jun 2007 01:07:53 GMT

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست....

در کویری سوت وکور

در میان مر دمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق

گفتگو از مرگ انسانیت است.....

من نمي دانم كه چرا مي گويند اسب

حيوان نجيبي است

وكبوتر زيباست

و چرا در قفس هيچ كس كركس نيست

گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد

چشم ها را بايد شست

جور ديگر بايد ديد

كار مانيست شناسايي راز گل سرخ

كار ما شايد اين است كه در افسون گل سرخ شناور باشيم .

مهربوني را وقتي ديدم که کودکي مي خواست

اب شور دريا را با ابنبات کوچکش شيرين کند

Happy New Year 1386

sara-photo — Fri, 23 Mar 2007 14:26:53 GMT

شیشه ی عطر بهار لب دیوارشکست.....

و هوا پر شد از بوی خدا...........

همه جا ایات اوست.............

دیدنش اسان است..................سخت ان است نبینی او را.....

بهارتان سبز

اين بار مي خواهم هفت سين عيد را با ياد تو بچينم

سبزه را با ياد روي سبزه ات

سمنو به ياد شيريني لبخندت

سايه دانه به رنگ چشم هايت

سرکه با ياد ترشي مهربانيت

سيب با ياد ترديه گونه هايت

سکه با ياد درخشش قلبت

سير با ياد تندي کلامت

با همه ی خوبی ها و بدی هایت.........دوستت دارم

>>>>>>>>سال نو مبارک<<<<<<<<

have a year white as milk,

soft as sik,

sweet as honey,

full of money

Happy New Year 1386

عشق.....دیوانگیست

sara-photo — Fri, 16 Mar 2007 04:19:53 GMT

عشق و دیوانگی

وقتی که هنوز پای بشر به زمین نرسیده بود فضیلت ها و تباهی ها همه جا شناور بودند.

انها از بیکاری خسته و کسل شده بودند. روزی همه فضائل و تباهی ها خسته تر و کسل تر از همیشه دور هم جمع شدند ناگهان ذکاوت ایستادو گفت بیایید قائم باشک بازی کنیم همه از این پیشنهاد شاد شدند.

دیوانگی فورا فریاد زد من چشم میگذارم از انجایی که هیچ کس نمیخواست به دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند و دیوانگی کنار درختی چشم هایش را بست و شروع به شمردن کرد...

لطافت خود را به شاخه ماه اویزان کرد

خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد

اصالت در میان ابرها مخفی گشت

هوس به مرکز زمین رفت

دروغ گفت من زیر سنگی پنهان می شوم اما به ته دریا رفت

طمع به داخل کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد و هنوز دیوانگی مشغول شمردن بود...هفتادونه...هشتاد

همه پنهان شدند به جز عشق که همواره مردد بود و نمی توانست تصمیم بگیرد.

تعجبی هم ندارد چون همه میدانیم پنهان کردن عشق مشکل است در همین حال دیوانگی به پایان شمارش رسید...

نود وهفت...نودو هشت...نودونه.....وهنگامی که دیوانگی به صد رسید

عشق پشت یک بوته ی گل رز پنهان شد

دیوانگی فریاد زد دارم میام.اولین کسی را که پیدا کرده بود تنبلی بود زیرا تنبلی..تنبلی اش امده بود پنهان شود بعد لطافت را یافت که به شاخ ماه اویزان بود...دروغ ته چاه ...و هوس در مرکز زمین یکی یکی همه را پیدا کرد.....

جز عشق او از یافتن عشق نا امید شده بود.....

حسادت در گوش هایش زمزمه کرد تو فقط باید عشق را پیدا کنی...او پشت بوته گل رز است

دیوانگی شاخه ای از درخت کند و باشدت زیاد ان را در بوته گل رز فرو کرد و این کار را دوباره تکرار کرد تا با صدای ناله ای متوقف شد...عشق از پشت بوته بیرون امد با دست هایش صورت خود را پوشاند و از میان انگشتانش قطرات خون بیرون میزد شاخه ها به چشمان عشق فرو رفته بود و او نمیتوانست جایی را ببیند.....

.....عشق کور شده بود ...

دیوانگی گفت من چه کردم...وای من چه کردم...؟ چگونه میتوانم تو را درمان کنم.......

عشق پاسخ داد..تو نمی توانی مرا درمان کنی......اما اگر می خواهی کاری بکی راهنمای من شو....

و این گونه است که از ان به بعد عشق کور شد و دیوانگی همواره در کنار او.....

گريه هاي تو واسه من ديگه هيچ رنگي نداره

نمي خوام با من بموني برو از روزگارم

ديگه جايي نداري توي قلب شكسته

زندگي با تو محاله

تو هموني كه مي گفتي زندگي با من خيلي قشنگه

مي دونستم كه حرفات همش از روي نيرنگه

حالا اينو مي دونم گرچه حالا خيلي ديره

زندگي با تو محاله

طعنه شنيدم از همه كه تو وفا نداري

دارم تو چشمات مي بينم مي خواي كه جام بزاري

منم يكي مثل همه تو قلب تو شلوغه

گريه نكن كه گريه هات براي من دروغه

تولدم مبارک......

sara-photo — Thu, 22 Feb 2007 11:52:53 GMT

داداشي

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد .

به موهاي مواج و زيباي اون خيره شده بودم و آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد .
آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتي کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد" .

من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجي ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمي کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم " ، و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدي ؟ متشکرم"

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختري که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزي هست که اون نوشته بود :

" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتي ام ... نيمدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.

اي کاش اين کار رو کرده بودم ............ اما چه فایده.............

اون رفته ........برای همیشه.......... !

راستی تولدم مبارک..........................

اگه میخواید منو بیشتر بشناسید ادامه مطالب رو بخونید......

یه دل میگه..........

sara-photo — Sat, 10 Feb 2007 09:11:38 GMT

یه دل میگه نشم عاشق کس

یه دل میگه میمیرم بی نفس

یه دل میگه برمو یه دلم میگه خو کن به هوس

یه دل میگه پر رنگ وریاست

یه دل میگه اینه رویای ماست

یه دل میگه برمو....یه دلم میگه فرداباماست

یه دل میگه پر از عشقم هنوز

یه دل میگه که بساز و بسوز

سر کن بی فروز

خو کن به دروغ

این عمر دوروز.......

پرنده بر شانه هاي انسان نشست. انسان باتعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من

درخت نيستم تو نمي تواني روي شانه من آشيانه بسازي .

پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب مي دانم اما گاهي

پرنده ها و آدمها را اشتباه مي گيرم .

انسان خنديد و به نظرش اين خنده دارترين اشتباه ممکن بود

پرنده گفت : راستي چرا پر زدن را کنار گذاشتي ؟

انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد.

پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است

انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد چيزي که نمي دانست چيست

شايد يک آبي دور – يک اوج دوست داشتني .

پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را نيز مي شناسم که پر زدن از يادشان

رفته است .درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نکند فراموش

مي شود .پرنده اين را گفت و پر زدانسان رد پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبي بزرگ

افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود وچيزي شبيه دلتنگي توي دلش

موج زد.آنوقت خدا بر شانه هاي کوچک انسان دست گذاشت و گفت : " يادت مي آيد ؟ تو را با دو بال

و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود اما تو آسمان را نديدي راستي عزيزم بالهايت

را کجا جا گذاشتي ؟ "انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس کرد

آنوقت رو به خدا کرد

وگريست...

این داستان منو یاده یه جمله ای میندازه.........

اینکه بچه ها فرشته هایی هستن که هرچقدر بزرگ میشن بال هاشون کوتاه تر

و دستاشون دراز تر میشه.............

کاشکی ادمها تو بچگیشون میموندن................به همون معصومیت....به مون پاکی....

اما کاش میشد......................

ع........ش.......ق

sara-photo — Wed, 24 Jan 2007 06:48:07 GMT

امشب

به قصه ي دل من گوش ميكني

فردا

چو قصه

مرا فراموش ميكني

****

مي رسد روزي كه بي من روزهارا سر كني

مي رسد روزي

كه مرگ عشق را باور كني

مي رسد روزي كه تنها دركنارعكس من

شعرهاي كهنه ام را مو به مو از بر كني

مي رسد روزي.........*********

تو

مفهوم نقاشي هاي نگاهم را نفهميدي

چراكهعاشق نبودي

موسيقي نبضم را نشنيده رد كردي

******

عجب سوزيست سوز

آشنايي

واز آن جانسوزتر

جدايي

چه مي شد از ازل در

آتش عشق جدايي را بسوزد آشنايي

آنقدر بوسیدمش تا خسته شد

خسته از بوسیدن پیوسته شد

خواست لب را به شکایت واکند

لب نهادم بر لبانش بسته شد

تعداد پست هامو کم کردم تا بتونید اهنگ وبم رو گوش کنید....

تا اخرشو گوش بدید......قربون همتون.........سارا